W imieniu Kasi, Judysi oraz swoim serdecznie zapraszam do zabawy RR.
Zabawa zaczyna się z dniem 1 stycznia 2013 roku, a haftowac będziemy taki oto obrazek:

Haft wyglada słodko, obrazki są małe i bardzo łatwe do wyhaftowania więc nie powinno byc problemów z terminowością.
Brakuje nam jeszcze kilku osób.
Wszystkich chętnych proszę o zostawienie komentarza pod postem.
Serdecznie zapraszam

Tak, tak, w ferworze codzienności, problemów i radości zapomnialam o kilku rzeczach.
Najpierw miałam się pochwalić. Na facebookowej grupie „Haft krzyżykowy – co mi zalega w szafie” udało mi się kupic kilka hafciarskich gazetek oraz intensywnie poszukiwaną czarną kanwę:

W gazetkach są tak piękne wzory, że chciałoby się wyhaftować je wszystkie.
Na czarnej kanwie powstaną dwa obrazki na życzenie moich dzieci. Generalnie powinien to być jeden obrazek, ale zarówno syn jak i córka zarzyczyli sobie oddzielne części tego obrazu dla siebie. Więc zamiast jednego dużego powstaną dwa małe. A obraz wygląda tak:

Dla syna będzie lew, a dla córki tygrys. Niestety geparda ze środka nikt nie chciał, a szkoda…
Myslałam, by te obrazki wyhaftować dzieciom w prezencie pod choinkę, ale… chwilowo jestem bez wolnych „środków finaansowych” na zakup  mulinek i obawiam się, że zdążę je wyhaftować na święta… Wielkanocne 😀
Teraz muszę się pochwalić prezentem. Od Renaty dostałam całe mnóstwo białej kanwy 14 i takie oto sliczne cieniowane mulinki:

 I zbliżenie na każdą z nich:

Od mojego ostatniego postu minęło 3 tygodnie i wypadałoby napisać co u mnie….

 3. Motylek i M dla Marii:

 4. Serduszko i I dla Iwony

 I wszystkie w komplecie:

Ufff, w moich irysach dotarłam do drugiego „brzegu” niemal bezkresnej żółci. Od wczoraj widać jak duży jest ten haft, bo udało mi się zrobić część górnego brzegu obrazka i jestem z tego powodu ogromnie szczęśliwa.

Jak widać żółty „ocean” jeszcze się nie skończył, ale haft powędruje chwilowo do szafy bo mam dość pilne zamówienia na inne rzeczy.
Najpierw będę haftować metryczki i to aż dwie. Pierwsza będzie na poduszkę z dedykacją dla córki koleżanki z Polski a druga dla naszej znajomej Węgierki, która lada chwila będzie rodzić.
Misia na poduszkę już zaczęłam. Obszyłam kanwę i postawiłam pierwsze krzyżyki, ale… szczeniak pogryzł mi mulinę i nie wiem czy da się ją jeszcze uratować.
Później musze pomyśleć o prezentach na Boże Narodzenie. Obawiam się więc, że irysy „posiedzą” w szafie do stycznia….
A tu winowajca:

Szczerzy zęby, bo mu zabrałam „zabawkę”.

Ostatnio „zjada” mnie codzienność i zmęczenie. Zbyt dużo problemów i problemików, ktore zaprzątają głowę.
W końcu zaczęłam w miare normalnie pracować. Normalnie czyli od poniedziałku do czwartku od 6.00 do 14.00. Pierwszy dzień był koszmarem, następne byly nie lepsze. Wracałam do domu i właściwie padałam na mordkę, a tu dziecię się cieszy i trzeba się nim zająć. Na szczęście mama zajmowała się sprzątaniem, gotowaniem, praniem.
Haftów było niewiele. Nie codzień udawało mi się postawić jakies krzyżyki na iryskach…

W zeszłą niedzielę mieliśmy gości – tak na szybko, 2h i po wszystkim. Przyjechała do nas znajoma z mężem. Poznałyśmy się na „dzieciowym” forum Matek-Polek w Holandii. Pół roku temu wzięliśmy od nich ślicznego szczeniaczka shih-tzu.
Było coś na słodko:

I na owocowo:

Było i prezentowo. Koleżanka przywiozła dla mojej małej grającego misia:

A ja wiedząc że ona przyjedzie i że podobają jej się moje breloczki niemal na godznę przed wizytą wyprodukowałam kolejne maleństwo. Tym razem z truskawką, bo Małgosia z mężem pracują na plantacji truskawek.

Taaak, żyję.
Podpisałam umowę o pracę, jestem pracownikiem elastycznym, na telefon i od chwili podpisania umowy, czyli od 24 września byłam w pracy aż dwa razy… Naprawdę – żyć, nie umierać…
Od jakiegos czasu prześladuje mnie pech…
Rok temu miałam przykre przeżycia, a dziś też zaczyna się wszystko walić… Mążowi zepsul się skuter i telefon, a ja zrobiłam najgłupszy błąd pod słońcem – wpisalam do przelewu bankowego o jedno zero za dużo…
Nie umiem cofnąć już tego przelewu i nie wiem czy uda mi się jutro zatrzymać realizację tej transakcji. Pozostało mi liczyć na uczciwość osoby której owe pieniądze posłałam….
Wybaczcie, musialam się wyżalić.

Moje irysy już zakwitły:

Wybaczcie – kanwa ciągle w użyciu, dlatego taka wymiętoszona. Tak na szybko zdjęłam z tamborka by fotkę zrobić.
Wyhaftowalam już wszystkie kwiaty, teraz pozostało samo żółte, monotonne tło. Ale szykuję się już do następnego haftu i chyba będę rzucać monetą, bo nie wiem co wybrać – tyle mam pięknych wzorów. A wszystko dzięki Wam.
Pozdrawiam

Jak to w życiu bywa, wszystko co dobre szybko sie kończy.
Mnie się właśnie w czwartek skończył urlop macierzyński i według wszelkich znaków na niebie i ziemi powinnam iść do pracy.
Miałam nadzieję, że zarejestruję się jako bezrobotna i spokojnie będę sobie szukac jakiejś pracy na późne popołudnia i wieczory. We wtorej jednak zadzwonili z mojej agencji z zapytaniem, czy chciałabym wrócić do mojej poprzedniej pracy.
Chcieć to bym chciała, bo praca była fajna, towarzystwo też, płacili regularnie i co najważniejsze nigdy nie było problemów z wzięciem dnia wolnego.
Podobno chcieć to móc, ale jak tu iść do pracy, gdy się ma w domu 10-tygodniowe niemowlę karmione piersią….
Po wielu godzinach rozmyślań nad różnymi rozwiązaniami doszliśmy z mężem do wniosku, że jedynym wyjściem będzie ponowne zaproszenie do nas babci. Tym razem przyjechała moja mama…
Tym sposobem znów mam w domu dodatkową osobę.
Jeśli w najbliższych dniach pójde do pracy to bacia zajmie się nie tylko dzieckiem, ale takze domem i obiadem, a ja po powrocie do domu będe miała czas, by nie tylko utulić swoje maleństwo, ale także postawić kilka krzyżyków.
Przez ostatni tydzień przybyło naprawdę niewiele:

 I moja praca w całości:

Mam nadzieję że ostatni już kwiat uda mi się wyhaftować do końca tygodnia i później będę się tylko męczyć z żółtym, monotonnym tłem.

Dziękuję za wszystkie komentarze i pozdrawiam serdecznie

Jakoś ostatnio nie lubię weekendów. Mąż i starsze dzieci sa wtedy w domu i jest niezły rozgardiasz, szczególnie w sobotę – zakupy, sprzątanie, gotowanie, zamieszanie. Przeważnie przez cały dzień nie mam czasu, żeby postawić kilka krzyżyków. Wieczorem niby czas jest, ale wtedy malutka śpi w łóżeczku obok mojej sofy i mam zapalona tylko malutką lampeczkę, przy której nie da się już haftować…
Zasiadam wtedy do laptopa i buszuję po internecie.
Na domiar złego jesteśmy wszyscy poprzeziębiani… Zaczeło się od syna, później przeszło na córkę i na męża… Ja oczywiscie też jestem mocno zakatarzona, ale… wiecie jak to jest – chory mąż jest jak kolejne dziecko do pielęgnacji i dlatego ja niezbyt mogę chorować…
Osłodziłam sobie to zapisując się na Candy
– tu:

Po breloczkach wypadało zabrać się za dalsze wyszywanie moich irysów. Wbrew pozorom idzie dość szybko, tym bardziej, że został mi do wyszycia jeden duży kwiat i żółte tło.