Ostatnio dosłownie wszystko idzie jak po grudzie. Brak czasu na cokolwiek.

Pamiętacie torebeczkę do pracy, którą chwaliłam się w TYM poście? Otóż w pracy doszłam do wniosku, że przydała by mi się kosmetyczka do kompletu….
Któregoś wieczora gdy już uspałam moją córeczkę zasiadłam do maszyny. Mąż oczywiście kręcił nosem, bo była godzina… prawie 21.00. Nauczony doświadczeniem jednak nie protestował, a z biegiem czasu wręcz kibicował. Był też pierwszym krytykiem gotowej już kosmetyczki.
Kosmetyczka ma kształt inny niż wszystkie:

W środku wygląda tak:

Jeszcze w zeszłym roku, gdzieś na początku grudnia w naszej grupie na FB dziewczyny zaczęły się namawiać na nowe zabawy RR, które miałyby się rozpocząć wraz z nowym rokiem. Nigdy nie bralam udziały w takiej zabawie, bo nigdy wcześniej nie miałam pojęcia, że na świecie jest tyle miłośniczek nie tylko haftu krzyżykowego, ale robótek ręcznych wszelakich.

Dziewczyny, bardzo Was przepraszam, że nie zawiadomiłam każdej z osobna o wyróżnieniach i dowiedziałyście się o nich z mojego posta, Ale byłam już wczoraj padnięta, a na dodatek obudziło się moje dziecię….
Cieszę się jednak, że doczytałyście i wyróżnienie trafilo do kogo trzeba.
Jak wiecie pracuję zawodowo. Nie jest to jednak praca stała w pełnym tego słowa rozumieniu. Jestem pracownikiem flexi, czyli pracuję wtedy, kiedy jest dużo pracy w danym zakładzie. Trochę to dziwne dla przeciętnego Polaka, ale mieszkając prawie 6 lat w Holandii zdążyłam się przyzwyczaić. Tym bardziej że obecniej jest kryzys na rynku pracy, więc trzeba brać co jest.
Własnie od zeszłej środy byłam bezrobotna, co nie znaczy, że miałam cały wolny czas wyłącznie dla siebie 😉
Jednak znalazałam czas na zrealizowanie tego, co mi chodzi po głowie…
Zainspirowana warunkami w pracy wpadłam bowiem na pomysł, aby… uszyć sobie małą torbę, w której mogłabym nosić drugie śniadanie. Reklamówki mnie już denerwowały bo były niemarowe – albo za małe, albo wręcz za duże. Potrzebowalam czegoś innego.
I tak oto w zeszły czwartek po burzliwych negocjacjach z mężem i starszymi dziećmi usiadłam „na trochę” do maszyny….
To „trochę” przeciągnęło się na ponad 8h, ale stwierdzam z całą stanowczością, że był to znakomicie wykorzystany czas.
I tak ze starych jeansowych spodni oraz nikomu niepotrzebnego okrągłego obrusa powstała torba:

Ta torba, to od początku do końca moje własne wykonanie – pomysł, projekt, realizacja. Udalo mi się wykorzystać istniejące w spodniach ozdobne kieszenie, z czego jestem baaaardzo zadowolona. W ogóle jestem w szoku, że ta torba tak dobrze mi wyszła. A do tego uznanie 15 letniej córki… bezcenne 😉
Niestety nie uwieczniłam na zdjęciach procesu jej powstawania, czego bardzo żałuję. Winą ze ten stan rzeczy muszę obarczyć mojego męża, który nie dość że nie wierzył w moje możliwości, to jeszcze marudził niesłychanie…..

Dziekuję Wam za wszystkie komentarze. Jest mi bardzo miło, że mnie odwiedzacie i że Wam sie podoba. Jeśli się nie podoba, to też piszcie. Ja nie zawsze mam czas lub węnę na komentowanie Waszych blogów, ale codziennie wypartuję nowych postów.
A co do pieska, to… mam takie dwa 😉

Uffff, minęły już ponad dwa tygodnie i mogę się pochwalić znacznymi postępami w moich pracach.
Na początek zakładki. Muszę się przyznać, że nie wyrobiłam się na czas z zamówieniem. I to nie dlatego, że były jakoś szczególnie trudne… Owszem, po raz pierwszy w swoim życiu haftowalam półkrzyżyki i musialam kombinować jak podzielić pole na dwa-trzy kolory. Na szczęście się udało i zakładki prezentują się tak:

        

Jestem wtyle z haftowaniem i to bardzo. Co z tego, że staram sie codziennie przysiąść godzinkę z haftem w ręku, jak xxx bardzo mało przybywa…
Codziennie pracuję od 7.30 do 16.30, potem szybkie zakupy i w domu jestem przeważnie 17.15. Obiad i chwila rozmowy ze starszymi dziećmi, zabawa z najmłodszą pociechą, potem jej kąpiel, karmienie i usypianie i nagle robi się godzina 20.00-20.30.
Siadam do haftu, potem włączam laptopa, sprawdzam pocztę, wiadomości na FB, na szybko zaglądam w Wasze blogi, na komentarze często nie mam czasu i weny. Nagle okazuje się, że już 23.00 i trzeba iść spać bo oczy same się zamykają, a rano o 6.00 pobudka…
Dobrze, że mąż nie pracuje i w czasie mojej nieobecności zajmuje się dziećmi i domem, bo ja nie ogarniam….
Weekendy przeznaczam niemal wyłącznie dla malutkiej, żeby zrekompensowac i jej i sobie czas stracony w tygodniu….
Pomimo problemów z czasem metryczka skończona:

Miałam nadzieję, że skończę metryczke w tym tygodniu, ale niestety….
Najpierw dostałam wiadomość, że od czwartku zaczynam nową pracę, potem rozchorowało mi sie dziecko, nastepnie poległam ja…
W miedzyczasie jeszcze oczywiście zabrakło mi muliny i musiałam na szybko zamówić.
W czwartek moja metryczka wyglądała tak: